De gezonde moeder van twee werd geveld door een zware bacteriële infectie met streptokokken en zweefde anderhalve maand tussen leven en dood. Sindsdien leeft Bracke met twee onderbeenprothesen, een halve rechterhand, een chronische longaandoening en een immuunziekte. Een zware diagnose, maar haar grenzeloze optimisme verlicht de pijn. Dit is haar verhaal.

Na de coma

Krista Bracke: “Ik kreeg met mondjesmaat te horen wat er aan de hand was, wat mij hielp de klap te verwerken. Mijn man verwoordde het zo: ‘We gaan je benen niet meer kunnen redden, maar we gaan wel weer leren stappen.’ Daaruit heb ik geleerd hoe belangrijk het is om een strohalm te hebben. Natuurlijk is het een mokerslag als je hoort dat je je benen zal verliezen. Maar om meteen daarna te horen dat je wel weer zal kunnen stappen – dat was zo waardevol!”

Positief zijn

Krista Bracke: “De dokters gaven me minder dan 5% overlevingskans, zonder te weten hoe ik eruit zou komen. En kijk mij nu! Ik sta er nog, zonder mentale beperkingen en met fysieke gevolgen waarmee te leven valt. Het kon nog zoveel erger geweest zijn. Dat maakt mijn situatie veel makkelijker om te aanvaarden. Zo’n tweede leven krijg ik nooit meer.”

De revalidatie

Krista Bracke: “Ik herinner me nog de eerste keer dat ik weer zelf mijn tanden kon poetsen: wat een feest! Of onkruid wieden - ik was zo blij dat ik dat weer kon! (lacht) Zo zijn er geregeld momenten dat je vooruitgang boekt. Soms gaat het om iets ingrijpends, zoals 400 meter lopen op blades. En soms is het iets kleins, zoals zelf weer je oorbellen indoen. Elke stap, hoe klein ook, is een ijkpunt.”

De dokters gaven me minder dan 5% overlevingskans, zonder te weten hoe ik eruit zou komen. En kijk mij nu!

Medische Innovatie

Krista Bracke: “Er is nog te weinig geweten over aangeboren immuunstoornissen, ook in medische kringen niet. Concreet is er voor mij nog niet veel veranderd op die zes jaar. Grote doorbraken in het onderzoek zijn voorlopig eerder zeldzaam. Maar ik voel me zeker niet op een zijspoor gezet omdat ik een zeldzame ziekte heb. Elke week krijg ik immunoglobulines toegediend die ervoor zorgen dat mijn immuunsysteem weer even goed werkt als dat van een gewone mens. Dankzij die levensreddende therapie kan ik nu evengoed 90 jaar worden!”

krista bracke mijn leven op stelten

 

Bewustwording

Krista Bracke: “Ik hoop dat mijn verhaal kan meehelpen aan de bewustvorming bij het grote publiek. Zodat mensen beseffen dat immuunstoornissen bestaan, en alert kunnen reageren als er iets misloopt. Het UZ Gent heeft alarmkaarten met waarschuwingssignalen gemaakt voor kinderen en volwassenen. Als je twee of meer alarmtekens bij jezelf of je kind vaststelt, moet je contact opnemen met je arts. Die kleine maatregelen kunnen veel mensen helpen.”